Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2014

Νέα Γη

Με στήριγμα ό,τι έχω ήδη κερδισμένο
προχωρώ ακόμη πιο πέρα ασταμάτητα

Δεν είναι μόνο αν θα επιλέξεις να δεις
το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο

Είναι εκεί όταν φτάνεις στ' ανείπωτα
εκεί που οι λέξεις ξεθωριάζουν
και δεν μπορείς να κρυφτείς πουθενά
τα πράγματα γυμνά
κοφτερά κι ολοκαίνουρια
Αντέχεις τόσο φως;
Αντέχεις τόση ομορφιά;

Α.Φ.



Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Πανσέληνος

Πίσω από των δέντρων τις σκιές η Σελήνη
Πίσω από τις οθόνες υπολογιστών
λάμπεις με το χαμόγελό σου Εσύ
Των ερώτων τα θαύματα
Των ερώτων τα βάσανα
Πανσέληνος
Α. Φ.

Κυριακή, 5 Οκτωβρίου 2014

Κρυμμένα


Κρυμμένα μονοπάτια
Αχανείς λεωφόροι
Σπασμένοι κίονες
Μισοειπωμένες λέξεις
Ξεχασμένα τραγούδια
Πολυκαιρισμένοι στίχοι
Ανεκπλήρωτοι έρωτες
Φτερωτές μηχανές

Κι εσύ να χορεύεις
να μεθάς με το φως
να βρίσκεις διαμάντια
εκεί που άλλοι βλέπουν
μόνο σκουπίδια

Ανακτορία Φ. 



Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Η μόνη επιλογή

"Οι καλλιτέχνες δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να εκφράζουν τη ζωή τους... "
Anne Truit

Κι ήρθες εσύ
για να καταλάβω πόσο αγαπώ τις λέξεις
πόσο αγαπώ τα ταξίδια, τον ήλιο, τη θάλασσα, την περιπλάνηση,
τη μουσική, τη σιωπή, τον έναστρο ουρανό
Μαζί σου κάθε πρωί να ξυπνώ σε μέρη άγνωστα
να φεύγουν τα χιλιόμετρα κάτω από τις δύο ρόδες της μηχανής

Κι ήρθες εσύ
και κατάλαβα πόσο είχα ξεχάσει
τι σημαίνει να ζεις και να εκφράζεσαι
και να γίνεσαι ποιητής του κόσμου σου

Κι ήρθες εσύ
κι η μαγεία κι η ομορφιά ξαναπόκτησαν νόημα κι υπόσταση.


Ανακτόρια Φιλππίδου

ΥΓ. Ελεονώρα Ζουγανέλη, Εσύ μου θύμισες πώς είναι


Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Απαγορευμένα Λόγια



Κάποια πράγματα μπορεί και να μην ειπωθούν ποτέ 
Σαν τα ευκόλως εννοούμενα που παραλείπονται...
Χρυσαφένια η σιωπή και εκκωφαντική 
Καταπίνει τις λέξεις και γίνονται κόμπος στο λαιμό:
"Δεν το φανταζόμουνα ότι θα μου έλειπες τόσο"

«Δεν το περίμενα ότι θα σε ποθούσα τόσο..."
"Πόσες φορές δεν έκλαψα για σένα..."

Χρυσαφένια η σιωπή σαν κεραυνός εν αιθρία,
για μια στιγμή φωτίζει τα λόγια που δεν λέγονται 
κι ύστερα τα καταποντίζει στα βάθη του ωκεανού 
του πόθου και της λησμονιάς.

Ανακτόρια Φιλιππίδου


Όχι ακόμα....

“Magic exists. Who can doubt it, when there are rainbows and wildflowers, the music of the wind and the silence of the stars? Anyone who has loved has been touched by magic. It is such a simple and such an extraordinary part of the lives we live.”


Και τι δεν θα έδινες ν ακούσεις το γέλιο μου
Κρυμμένο στη σιωπή των αστεριών....
Και τι δεν θα έδινα να σε πάρω αγκαλιά 
να σου ψιθυρίζω όλη νύχτα λόγια γλυκά.

Χτενίζω με τα μάτια μου το τοπίο 
Τη θάλασσα, την αμμουδιά, τ αρμυρίκια
Το δρόμο με τ αυτοκίνητα και τα μηχανάκια.
Έχω χάσει την αίσθηση του τόπου και του χρόνου...
Βρίσκομαι στον Τσεσμέ, στην Αίγινα, στο Κουσάντασι, στη Γαλάζια Ακτή;
Αισθάνομαι ότι όπου να ναι θα προβάλεις πάνω στη μηχανή

σαν Αμαζόνα με τα μακριά σου μαλλιά ν ανεμίζουν
Θα μου χαμογελάσεις και θα μου πεις:
- Το ταξίδι μας δεν τέλειωσε ακόμα, ανέβα!

Ανακτόρια Φιλιππίδου




Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014

Πλάτων Κριτίας …για τους πολεμιστές



Η Αθηνά υπέρτατη νόηση από του Διός την κεφαλή
τους αγαπημένους ήρωες της και πολεμιστές καθοδηγεί!
Ποιοι είναι τι είναι πόσοι είναι σε όλες τις εποχές οι διογενείς με συνείδηση ηρωική;


Ακόμα, η εικόνα και το άγαλμα της θεάς δείχνουν ότι εκείνη την εποχή οι πολεμικές ασχολίες ήταν κοινές και για τις γυναίκες και για τους άνδρες. Έτσι, σύμφωνα μ’ εκείνο το έθιμο, η θεά οπλισμένη ήταν αφιέρωμα για τους τότε κατοίκους, απόδειξη ότι όλα τα ζώα, αρσενικά και θηλυκά, που ζουν μαζί, είναι ικανά από τη φύση τους να εξασκούν τις ικανότητες που έχει το γένος του καθενός σ΄ εκείνο τον τόπο κατοικούσαν τότε και οι άλλες τάξεις των πολιτών που ασχολούνταν με τις τέχνες και τη γεωργία, υπήρχε επίσης και η τάξη των πολεμιστών από άνδρες που είχαν θεϊκή καταγωγή.Μ’ αυτό τον τρόπο λοιπόν ζούσαν οι πολεμιστές που ήταν φύλακες των συμπολιτών τους και ηγέτες των άλλων Ελλήνων, με τη θέληση των τελευταίων. Φρόντιζαν να κρατούν πάντοτε σταθερό αριθμό ανδρών και γυναικών ικανών να φέρουν όπλα, δηλαδή περίπου ήταν εκείνη την εποχή είκοσι χιλιάδες. Αυτοί λοιπόν τέτοιοι ήταν και κυβερνούσαν δίκαια τη γη τους και ολόκληρη την Ελλάδα πάντοτε με τον τρόπο αυτό.Ήταν πασίγνωστοι στην Ευρώπη και την Ασία, όπου τους θαύμαζαν για τα όμορφα κορμιά και τα κάθε είδους ψυχικά τους χαρίσματα.*




Astrea Leonidou


* Σελ 259, 110c ΠΛΑΤΩΝ ΤΊΜΑΙΟΣ ΚΡΙΤΙΑΣ, εκδόσεις ΚΑΚΤΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ,1993,Οδυσσέας Χατζόπουλος, μετάφραση Ορέστης Περδικίδης.

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

ΑΣΣΚ 0





Τηι αγνώστωι αγαπημένηι



Στο αφιερώνω για τις απρόσκλητες επισκέψεις στ αυλάκια του νου μου

Σε ονειροπολώ και συνομιλώ μαζί σου στη φαντασία μου

Πόσο καιρό είχα να νιώσω αυτή τη γλυκιά αναστάτωση

Που έχουμε ξανασυναντηθεί; Πότε οι δρόμοι μας διασταυρωθήκαν;

Σ ευχαριστώ που πέρασες από τις οδούς του έρωτος ΑΣΣΚ 0



Ανακτορία Φιλιππίδου




Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ



Kάθε εμπόδιο για καλό... Η κατάθλιψη και κάθε δυσκολία στη ζωή είναι μια ευκαιρία για να περάσω σε ένα ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας, για να ξεπεράσω το μικρό εγώ μου και να ανακαλύψω το μεγαλείο της ύπαρξης....

Τετάρτη, 19 Μαρτίου 2014

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ





Η κατάθλιψη δεν είναι αρρώστια, μου είχε πει ο βελονιστής που συνάντησα στην Κόρινθο το χειμώνα που μάς πέρασε. Ακούγοντας το Νατζέμυ συνειδητοποιώ πάλι ότι αυτό που εμφανίζεται ως κατάθλιψη σε μένα είναι απλά μέρος της εξέλιξης της ψυχής μου και υπενθύμιση να ξανασυνδεθώ με ότι δίνει χαρά και νόημα στη ζωή μου.


Jimmy's 1993 ESPY Speech



Jimmy Valvano's 1993 ESPY Speech. "Don't give up . . . Don't ever give up."®

The V Foundation for Cancer Research was founded in 1993 by ESPN and the late Jim Valvano, legendary North Carolina State basketball coach and ESPN commentator. Since 1993, The Foundation has raised more than $115 million to fund cancer research grants nationwide. It awards 100 percent of all new direct cash donations and net proceeds of events directly to cancer research and related programs. The Foundation awards grants through a competitive awards process strictly supervised by a Scientific Advisory Board. For more information on The V Foundation or to make a donation, please visit www.jimmyv.org.

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

How to Stop Caring What People Think

Παλινδρόμηση


Βαρύς από γκρίζα σύννεφα ο ουρανός
Μια ηλιαχτίδα πέρασε.
Κράτα την στην καρδιά σου φυλαχτό. 

Η μέρα μου ξεκίνησε μ' αυτές τις εικόνες. Σηματοδοτούν την τέταρτη χρονιά της παλινδρόμησής μου στην κατάθλιψη. Τα γκρίζα σύννεφα είναι οι σκοτεινές καταθλιπτικές σκέψεις και η ηλιαχτίδα είναι η γνώση που υπάρχει μέσα μου ότι η αλήθεια είναι διαφορετική. Γράφω πλέον ανοιχτά για όλα αυτά, γιατί ξέρω ότι κι υπάρχουν κι άλλοι που περνάνε τον ίδιο Γολγοθά, γιατί υπάρχει η ανάγκη για επικοινωνία, γιατί γράφοντας γι' αυτό είναι ένας τρόπος να το αντιμετωπίσεις, να το οριοθετήσεις, να το κατανοήσεις και να προχωρήσεις.
Τα μεγαλύτερα εμπόδια στη ζωή είναι κρυμμένες ευλογίες....

Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2014

Letting Go of Being Perfect

Love after Love

The time will come
when, with elation,
you will greet yourself arriving
at your own door, in your own mirror,
and each will smile at the other's welcome

and say, sit here. Eat.
You will love again the stranger who was your self.
Give wine. Give bread. Give back your heart
to itself, to the stanger who has loved you

all your life, whom you have ignored
for another, who knows you by heart.
Take down the love letters from the bookshelf,

the photographs, the desperate notes,
peel your own image from the mirror.
Sit. Feast on your life.

                                          - Derek Walcott