Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Tι ήταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος...




Nel mezzo del cammin di nostra vita
mi ritrovai per una selva oscura
che la diritta via era smarrita
Dante, Divina Commedia

Στο μεσοστράτι απάνω της ζωής μας
σε σκοτεινό πλανέθηκα ρουμάνι
τι' ταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος
Δάντης, Η Θεία Κωμωδία, Κόλαση Α΄, στ. 1-3

Κυριακή, 7 Απριλίου 2013

Lament of the thirsting Man by Miguel Fernandez



I am sand of the desert:
desert of thirst.
Your mouth is an oasis
where I shall not drink.

Mouth: oasis open
to all the sands of the desert.

Watering-hole in the middle
of a burning world, 
your body, yours
but never ours.

Body: a sealed well, 
mortared by the sun and thirst.

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ




Δεν ξέρω γιατί έφυγες,
Δεν ξέρω γιατί με πόνεσες,


Δεν ξέρω γιατί με διέλυσες,

Δεν τα ρωτούν αυτά οι χαμένοι,



Θα σε θυμάμαι ως το δικό μου πορθητή,


Ως την αιώνια άπιαστη,
Ως την αιώνια τρέλα,
Ως τη δική μου τη χαρά,
Ως το δικό μου τέλμα!

Σταγόνες από νερό κι’ αλάτι,
Γέμισαν το σεντόνι μου,
Ήταν τα λάφυρα της νίκης σου!

(λουκάς)


Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Γιώργος Μίχος, Το Ρόδο του Ρίλκε




Της Ανέζας

Μια μέρα θα κατέβουμε στον κήπο που μπορεί
και να ναι μια πληγή που αργεί να επουλωθεί
να βρούμε το αγκάθι από το ρόδο του Ρίλκε
να τρέξει η πιθανότητα του αληθινού θανάτου
μες στο αίμα μας... Μονάχα για να μετρηθεί
η μάχη της αγάπης για ζωή κι ο κύκλος
απ' τα δεμένα χέρια γύρω μας των φίλων μας.
Αυτό το ρόδο έχει πάνω του τα δώρα
του χρόνου του αληθινού και του φωτός
που θα έπρεπε για πάντα να φωτίζει τη ζωή μας
και στέλνει πανικόβλητους στους δείκτες
απ΄τις οθόνες στα διεθνή χρηματιστήρια...
Χωρίς Θεό και χωρίς Επανάσταση ο φόβος
του θανάτου πιάνεται απ΄τις τιμές ενώ
το αγκάθι εκείνο στον κήπο απ΄το ρόδο
του Ρίλκε μας περιμένει πάντοτε ως μέτρο της ψυχής
για να μη φύγουμε απ΄τον κόσμο σαν μην έχοντας υπάρξει.


πηγή:giorgosmixos

Με το σπαθί



Ένας έρωτας άνισος
αθεράπευτα πλατωνικός
ακαταμάχητα μεθυστικός
σκληρά τρυφερός και λαμπερά σκοτεινός
Σαν γόρδιος δεσμός
Δεν λύνεται παρά μόνο
με το σπαθί του Μαντζούσρι
Anaktoria Filip



Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Προτιμώ να μη μιλάμε!


Την ώρα που κοιμάσαι τ’ απογεύματα
θα σηκωθώ να φύγω πριν ξυπνήσεις
την ώρα που θα μπαίνουν στο ραδιόφωνο
του Ερυθρού Σταυρού οι αναζητήσεις.

Κι όσο κι αν πονώ
όπως θα μπαίνει η άνοιξη
εγώ δε θα γυρίσω να κοιτάξω
κι έτσι ξαφνικά
όπως θα μπαίνει η άνοιξη
μια και καλή θα σε ξεγράψω.

Την ώρα που κοιμάσαι τ’ απογεύματα
μ’ αρέσει που θα βγω με τ’ άρωμα σου
την ώρα που θα παίζει στο διάδρομο
του δειλινού το φως με τα κλειδιά σου
Στίχοι:  Νικολακοπούλου/ Κραουνάκη.




You left a lovestain on my heart 
And you left a bloodstain on the ground 
But blood comes off easily 

But blood comes off easily






Όμως να είμαστε φίλοι να είμαστε φίλοι
και να σου φέρομαι πολιτισμένα
να υποκρίνομαι πολιτισμένα
να λέω ψέματα πολιτισμένα
δεν θα το άντεχα, δε θα το άντεχα