Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Ποιος εχει λόγο στην αγάπη;



Κάπνισαν όλα τα τσιγάρα,

Ήπιαν όλα τα ποτά

Οι φίλες σου κατοικούν

Στα έγκατα του νου σου

Ακόμα το σπίτι μυρίζει τσιγάρο

Ακόμα ακούς το γέλιο τους

Ακόμα στη Σαλονικη κρέμονται απ τον ουρανό

Ηλεκτροφοροι έρωτες

Και μια αχλή πηχτή

Μακάβρια τους καλύπτει.


                                                                                                          Anaktoria Filip



Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Ὁ ἄνθρωπος, ὁ κόσμος καὶ ἡ ποίηση




Ἀνάσκαψα ὅλη τη γῆ νὰ σὲ βρῶ.
Κοσκίνισα μὲς τὴν καρδιά μου τὴν ἔρημο· ἤξερα
πὼς δίχως τὸν ἄνθρωπο δὲν εἶναι πλῆρες
τοῦ ἥλιου τὸ φῶς. Ἐνῷ, τώρα, κοιτάζοντας
μὲς ἀπὸ τόση διαύγεια τὸν κόσμο,
μὲς ἀπὸ σένα - πλησιάζουν τὰ πράγματα,
γίνονται εὐδιάκριτα, γίνονται διάφανα -
τώρα μπορῶ
ν᾿ ἀρθρώσω τὴν τάξη του σ᾿ ἕνα μου ποίημα.
Παίρνοντας μία σελίδα θὰ βάλω
σ᾿ εὐθεῖες τὸ φῶς.

Νικηφόρος Βρεττάκος

Σαν να με φίλαγες...




Όχι δεν συνέβει κάτι τέτοιο
παρέμεινε στη σφαίρα της φαντασίας
και στο βασίλειο της ευσεβούς επιθυμίας
αν και δεν απείχαμε και πολλά ποτά
από μια τέτοια εξέλιξη
Ένιωθα την ανάσα σου
ζεστή να χαϊδεύει το λαιμό μου
καθώς η δυνατή μουσική στο μπαρ
σ ανάγκαζε να μου μιλάς
κολλώντας σχεδόν πάνω μου
Όπως η αστραπή σκίζει τον ουρανό 
και φέγγει όλος ο τόπος
μέσα στα πηχτά σκοτάδια
Έτσι έλαμπε και το πρόσωπό σου
μέσα στο μπαρ το σκοτεινό...


Anaktoria Filip




C.P. Cavafy, Half an HourHidden
Print
I never had you, nor I suppose
will I ever have you. A few words, an approach,
as in the bar the other day—nothing more.
It’s sad, I admit. But we who serve Art,
sometimes with the mind’s intensity,
can create—but of course only for a short time—
pleasure that seems almost physical.
That’s how in the bar the other day—
mercifully helped by alcohol—
I had half an hour that was totally erotic.
And I think you understood this
and stayed slightly longer on purpose.
That was very necessary. Because
with all the imagination, with all the magic alcohol,
I needed to see your lips as well,
needed your body near me.
Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

K. Π. Καβάφης, Μισή ΏραΚρυμμένα
Εκτύπωση
Μήτε σε απέκτησα, μήτε θα σε αποκτήσω
ποτέ, θαρρώ. Μερικά λόγια, ένα πλησίασμα
όπως στο μπαρ προχθές, και τίποτε άλλο.
Είναι, δεν λέγω, λύπη. Aλλά εμείς της Τέχνης
κάποτε μ’ έντασι του νου, και βέβαια μόνο
για λίγην ώρα, δημιουργούμεν ηδονήν
η οποία σχεδόν σαν υλική φαντάζει.
Έτσι στο μπαρ προχθές —βοηθώντας κιόλας
πολύ ο ευσπλαχνικός αλκολισμός—
είχα μισή ώρα τέλεια ερωτική.
Και το κατάλαβες με φαίνεται,
κ’ έμεινες κάτι περισσότερον επίτηδες.
Ήταν πολλή ανάγκη αυτό. Γιατί
μ’ όλην την φαντασία, και με το μάγο οινόπνευμα,
χρειάζονταν να βλέπω και τα χείλη σου,
χρειάζονταν να ’ναι το σώμα σου κοντά.
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993) 

I can't think straight...

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013






FIRST THOUGHT BEST THOUGHT, 108 POEMS
1018 SPRUCE STREET (AND K.A.) by Chogyam Trungpa
So passionate
That your lips are quivering
So angry
That your blood is boiling
So stupid
That you lost track of your nose
So much so
In this world of so-so
So much
Therefore so little
So little
So great
Just so
The beauty lies in
A rose petal
Just touched by
Melting morning dew
Beauty lies in
Dragonflies
With their double wings
Buzzing neatly
As if they were stationary
Beauty lies in
Majestic shoe
That sits diligently
While the meditators
Torture themselves
In a restless shiver
So right
Norwegian girl
With her occasional professorial look
Dancing with the typewriter
Wife-ing
Just so
With her lukewarm iron
How titillating
(This ticklish world)
Just so.

If you're going to tickle me
Be gentle
Be so precise
So that
I could be amused
But
Wouldn't get hurt
By your clawing
But titillating enough
To stimulate
My system
With your feminine
Healthy shiny
Well-trimmed nail
Just so.

The trees
Grow
Just so
Baby ducks
Learn to float
Just so
Mosquitoes' beaks
Well-made
Just so
Oh you Norwegian girl
Do you know how many warts
On a toad's back?
How many wrinkles
On granddad's forehead?
How many deals
Steve Roth has made?
Nothing to worry
Everything is
Just so
Doesn't quite hurt
But sometimes
Painfully ticklish.

28 July  1975


Source: http://www.american-buddha.com/1018.spruce.htm#1018 SPRUCE STREET (AND K.A.)

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

ΑΤΘΙΔΑ (ΚΑΝΕΛΛΙΔΟΥ, ΣΑΠΦΩ, ΚΑΚΙΣΗΣ, ΒΛΑΣΣΟΠΟΥΛΟΣ)






ΑΤΘΙΔΑ

Ποίηση: Σαπφώ
Απόδοση: Σωτήρης Κακίσης
Μουσική: Σπύρος Βλασσόπουλος
Ερμηνεία: Αλέκα Κανελλίδου
(Από το δίσκο «Σαπφώ», 1986, μια παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου. Οι πίνακες ζωγραφικής του βίντεο είναι του Γιώργου Σταθόπουλου).


Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη,
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει.
Ήρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα,
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος.

Κι από το γάλα πιο λευκή,
απ' το νερό πιο δροσερή,
κι από το πέπλο το λεπτό πιο απαλή.
Από το ρόδο πιο αγνή,
απ' το χρυσάφι πιο ακριβή,
κι από τη λύρα πιο γλυκειά, πιο μουσική.

Πάει καιρός που κάποτε σ' αγάπησα, Ατθίδα,
μα τότε μου 'μοιαζες μικρό κι αθώο κοριτσάκι.
Συ που μαγεύεις τους θνητούς, παιδί της Αφροδίτης,
απ' όλα το καλύτερο εσύ 'σαι το αστέρι.

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

As much as you can...



And if you can’t shape your life the way you want,
at least try as much as you can
not to degrade it
by too much contact with the world,
by too much activity and talk.
Try not to degrade it by dragging it along,
taking it around and exposing it so often
to the daily silliness
of social events and parties,
until it comes to seem a boring hanger-on.
C.P CAVAFY 
Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013

ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ

Ουρανός και Θάλασσα
ποτέ δεν συναντιώνται
μην σε ξεγελάει η θολή γραμμή των οριζόντων


I woke up with the taste of your lips in my mouth
I dreamt that we were making love

Sooner or later you will be forgotten
But the lovestain will never go...
It's like a tatoo
You die with it 

Anaktoria Filip

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

It's ecstasy that matters....


It’s something useless, sudden, violent; something that costs a life; red, blue, purple; a spirit; a splash … free from taint, dependence, soilure of humanity or care for one’s kind; something rash, ridiculous… ecstasy — it’s ecstasy that matters.

Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Secret Garden





[Everything is full of you]
Everything is full of you 
and I am full of everything:
the cities are full,
and the cemeteries are full,

you, with all the houses,
me, with all the bodies.

Down the streets, I will leave
something that I will retake:
pieces of my life
come from far away.

I go, feathered by agony
against my will, to see myself
in the threshold, in the bottom
hidden since birth.

Everything is full of me:
of something that is yours and memory
lost, but found
once more, some day.

Days that linger behind
decidedly black,
indelibly red,
golden upon your body.

Cast from your hair,
everything is full of you:
of something that I haven't found

and look for among your bones.
FERNANDEZ MIGUEL

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Paloma Negra: Frida Kahlo in Pictures







A treasure hidden
Demands a secret key
A magic mirror reflects
Truth in all we can see
The lock is bound by doubtful thought
The key is held by those who cross
The borders of imagination
To see the world as pure creation.
Unborn, unknown but always awake,
Open your heart and unlock the gate.

By an unknown poet


Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

senorita - james



Οι εξαρτήσεις είτε πρέπει να κόβονται
είτε πρέπει να ενδίδει κανείς τελείως σε αυτές...



HE VOWS
He swears every now and then to begin a better life.
But when night comes with its own counsel,
its own compromises and prospects—
when night comes with its own power
of a body that needs and demands,
he goes back, lost, to the same fatal pleasure.
Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard
(C.P. Cavafy, Collected Poems. Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard. Edited by George Savidis. Revised Edition. Princeton University Press, 1992)

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Αθίγγανοι του σύμπαντος - Ερωτικό



ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΛΑΣΜΑ,
ΜΕ ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΣΟΥ,
Τ'ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΚΑΙ ΤΡΥΦΕΡΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ,
ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙΣ...
ΗΔΟΝΙΚΗ ΑΠΟΛΑΥΣΗ, ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
Η ΕΠΑΦΗ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ
ΑΠΑΛΗ ΕΠΙΔΕΡΜΙΔΑ, ΖΕΣΤΗ ΣΑΡΚΑ,
ΠΟΥ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΤΩΝ ΑΘΑΝΑΤΩΝ
ΤΟ ΦΙΛΙ ΣΟΥ, ΠΝΟΗ, ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΜΕΣ' ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΝΑ ΖΩ
ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ
ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΝΙΩΘΩ ΠΩΣ ΧΑΝΟΜΑΙ, ΒΟΥΛΙΑΖΩ
ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΕΝΟ ΤΕΛΜΑ ΤΗΣ ΦΡΙΚΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
ΤΟ ΦΙΛΙ ΣΟΥ, ΠΝΟΗ, ΖΕΣΤΑΣΙΑ ΜΕΣ' ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΝΑ ΖΩ
ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ
ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΩ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

ΤΟ ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΗΜΕΡΟΙ
ΓΕΜΑΤΟΙ ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΑ ΠΑΘΗ
ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ
ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΛΑΘΗ

ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ Σ΄ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΙ
ΝΑ ΕΝΩΝΟΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ
ΤΟ ΝΙΩΘΩ ΠΩΣ ΜΕ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕ ΣΕΒΕΣΑΙ
Μ' ΑΡΕΣΕΙ ΟΠΩΣ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΝΑ ΑΞΙΖΩ
ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΑΩ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΝΘΛΙΒΩ
ΝΑ ΣΠΑΩ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
ΝΑ ΑΝΟΙΓΟΜΑΙ ΝΑ ΔΙΝΟΜΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΣΙΓΚΟΥΝΙΕΣ
ΝΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΠΟΛΕΜΟ
ΜΕ ΘΥΜΑ - ΘΥΤΗ, ΝΙΚΗΤΗ ΚΑΙ ΝΙΚΗΜΕΝΟ
ΝΑ ΠΑΨΩ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΟΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
ΣΑΝ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ ΠΟΥ ΦΙΛΑ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΟΥ
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΝΩΝΟΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ
ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ
ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΗ ΜΙΖΕΡΙΑ ΠΟΥ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΤΙΖΕΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

Υ.Γ.
sorry για τα κεφαλαία,αλλα βρήκα τους στίχους
και έκανα copy-paste ;)

_________________
Μην αφήνεις αυτό που σε τρώει να χορτάσει...